De wereld - Internationale politiek
Zondag 14 september 2008
In de politieke wereldkeuken heeft Europa dezer dagen weer eens alles van een halfgare hamburger. En hoe krachtiger Amerika en Rusland er langs weerskanten op drukken, hoe gezwinder het eengemaakt spul in alle richtingen wegspuit. Met hier een stukje mediterrane tomaat en daar een blaadje ijsbergsla erbij. En dan nog serieus, goh, zelfs dreigend willen overkomen ook. Rusland moet oppassen - of!
Of wat. Of Pieter De Crem zal vier F-16's naar sturen? Of de Nederlandse geheime diensten gaan na Teheran nu ook Moskou in kaart brengen? Of Carla Bruni-Sarkozy brengt binnenkort een CD in het Russisch uit? De opties zijn legio maar de geloofwaardigheid is zoek. Pieter De Crem is Mathias Rust niet.
Njet zeggen tegen Rusland is geen optie. Geen optie omwille van de directe energiebelangen, oké. Maar ook en vooral geen optie op het morele plan. Het ideologisch kader waarbinnen de westerse bezettingsoorlogen in het Midden-Oosten zich sinds 11 september 2001 voltrekken - dat kader heet de War on Terror - is inmiddels wereldwijd zo massaal in twijfel getrokken en zo doortrapt bevonden dat het punt waarop men schaamteloos de maskers kan laten vallen gevaarlijk dichtbij is gekomen. Het is alvast te zien aan Putins gezicht.
Moraliteit en hypocrisie bestaan wellicht nooit zonder elkaar. Maar wie zó ver gaat als met name de Verenigde Staten en Groot-Brittannië de voorbije jaren zijn gegaan in de pervertering van de zogenaamde westerse moraal, die belijdt de facto het recht van de sterkste en kan van zijn tegenstanders voortaan hetzelfde verwachten. En of dat beter is dan maskers?
