De wereld - De "War on Terror"
Zondag 05 november 2006
Twee dagen voor de Amerikaanse parlementsverkiezingen weet Saddam Hoessein nu ook officieel wat hem te wachten staat: dood door ophanging. Dat de Iraakse ex-dictator ten minste levenslang verdiende - ook al kreeg hij nu zijn straf in een "niet onpartijdig proces" - zullen weinigen betwijfelen. Dat het tijdstip van het vonnis geen toeval is vermoedelijk al evenmin. Wel is het een raadsel wat je in het licht van Saddams veroordeling nu moet gaan doen met misdadigers tegen de menselijkheid van een veel zwaarder kaliber. Als de moord op 148 Sjiieten Saddam vandaag 1 doodstraf oplevert (en aangenomen dat je toch moeilijk een dode Saddam kan beginnen veroordelen voor de moord op ook nog wel 180.000 Koerden): hoeveel doodstraffen verdienen dan morgen Bush en Blair voor de nu al meer dan 650.000 doden als gevolg van de illegale bezetting van Irak? Wiskundig gesproken is het antwoord eenvoudig: 4.730. Dus 2.365 per persoon. Of alle foute staatshoofden gelijk zijn voor de wiskundige wet, is echter nog een heel ander verhaal.
Maar misschien zouden we maar beter gewoon eens ophouden met al die stemmingmakerij over Irak. Het kan ook anders. Irak is helemáál geen land dat opgaat in een bloedige burgeroorlog terwijl het door de multinationals van de Amerikaanse regering wordt leeggeroofd. De waarheid is veel mooier. Irak is "a work of art in progress." De perschef van het Amerikaanse leger ter plaatse heeft het de voorbije week zelf nog gezegd. En "every great work of art goes through messy phases while it is in transition. A lump of clay can become a sculpture. Blobs of paint become paintings which inspire." Om maar te zeggen dat de wording van een kunstwerk "not always a pleasant thing to watch" is.
Alles voor de kunst dus. Vandaar wellicht dat Pulitzer-winnaar Seymour Hersch, die in 1968 ook het bloedbad in het Vietnamese My Lai aan het licht bracht, laat weten dat "there has never been an army as violent and murderous as our army has been in Iraq". Vandaar ook dat het Pentagon en zijn Britse broertje zich suf liegen over de desastreuze effecten van hun weelderig gebruik van verarmd uranium. Vandaar tot slot dat nu ook trouwe Bush Backers als Andrew Sullivan de Amerikaanse president met een serieus gezicht waanzinnig beginnen te verklaren.
Irak - Saddam Hoessein - USA
