De wereld - De "War on Terror"
Zaterdag 25 augustus 2007
Voor de gerenommeerde Britse oorlogsjournalist Robert Fisk, de man die meermaals Osama Bin Laden interviewde en vorig jaar nog een eredoctoraat cadeau kreeg van de Universiteit Gent, is de kogel door de journalistieke kerk. In The Independent stelt hij vandaag het officiële verhaal over de aanslagen van 11 september 2001 omstandig aan de kaak. En de slimme manier waarop hij dat doet, wijst de klassieke media waarvan hij deel uitmaakt meteen op een mogelijkheid om zonder massief gezichtsverlies komaf te maken met een gevaarlijk taboe.
Slimme manier? Robert Fisk gelooft NIET - en dat is toch wel slim - dat George W. Bush en zijn gevolg reptielachtigen zijn die het zogende deel van de mensheid willen domineren en daartoe onder meer 9/11 in elkaar hebben gezet. Robert Fisk is immers naar eigen zeggen bepaald GEEN adept van een zekere David Icke. Terzijde had gelukkig nog nooit van deze olijke krokodillendenker gehoord. Maar Fisk voert hem dus op als een voorbeeld van het conspiracywereldje rondom 9/11 waartoe hij als serieuze journalist nadrukkelijk NIET wenst te behoren.
Waarna de serieuze journalist gelukkig wel doodleuk de pertinente vragen lanceert die - geheel in tegenstelling tot de geschubde Icke - wel degelijk en overigens al jaren centraal staan in de serieuze 9/11-kritiek.
"I am talking about scientific issues." Waar zijn de resten van het vliegtuig dat het Pentagon doorprikte? Waarom lagen de brokstukken van vlucht United 93, die officieel in één stuk naar beneden kwam, over meerdere vierkante kilometers verspreid? Als kerosine onder optimale omstandigheden een hitte van 820 °C produceert en staal smelt pas op 1.480 °C, hoe konden alle stalen kolommen en balken van de WTC-torens het dan op één en hetzelfde ogenblik begeven? Hoe komt het dat ook WTC 7, dat niet eens door een vliegtuig werd geraakt, wat later die dag kaarsrecht en tegen valsnelheid in elkaar is geploft?
Wat Fisk hier doet, is een klein beetje vuil maar toch voornamelijk goed gezien. Hij distantieert zich van een zelfgemaakt karikatuur van datgene waarmee hij zich in dezelfde beweging verbindt. De serieuze 9/11-kritiek, of zeg maar de serieuze 9/11-journalistiek die hij wenst te bedrijven, lijkt in Fisks voorstelling wel een marginaal of nog nieuw verschijnsel, kwetsbaar dobberend op een wilde zee van gestoorde theorieën van "ravers" en reptielentheoretici die in de eerste plaats smeken om een psychiatrisch label.
En ja hoor, akkoord. Het is zeker zo dat het 9/11-vraagstuk, zoals de meeste grote vraagstukken, bepaalde soorten psychiatrische types aantrekt. Waarom niet. Bovendien is het zeker zo dat ook normale mensen nogal vaak over een onuitputtelijke fantasie en bijgaand ego blijken te beschikken wanneer het erop aankomt een uitleg te geven voor iets dat ze wel fascinerend vinden. En daardoor is het dan ook nog een keer zeker zo dat binnen de 9/11-kritiek veel te veel geleuterd wordt over mogelijke verklaringen voor de raadselen van 9/11 en veel te weinig over manieren waarop je zo'n raadselen bovenaan een politieke agenda krijgt.
Maar het is zeker niet zo dat de pertinente vragen die Robert Fisk zich vandaag in een grote Britse krant begint te stellen binnen de 9/11-kritiek in enig opzicht nieuw of marginaal zouden zijn. Je kan geen website lezen of geen documentaire bekijken of ze staan er. Wat er dan in tweede instantie als verklaringen en hypothesen wordt bijgesleurd, varieert sterk en is een heel ander verhaal.
Door de serieuze 9/11-kritiek met zijn serieuze vragen te marginaliseren, ontloopt Robert Fisk achter de rug van het overgrote deel van zijn lezerspubliek (dat zich immers nooit in 9/11 heeft verdiept) de pertinente vraag waarom hij zich die pertinente vragen nu pas stelt. De slimme Robert Fisk redt hier feestelijk zijn gezicht.
Maar de slimme Robert Fisk begint er tegelijk ook wel aan. En wat mij betreft is het ene het andere waard. Met Tenets problemen nog vers in het geheugen en 11 september alweer voor de deur is de timing in ieder geval oké.
Lees het artikel in The Independent
911 - fascisme - journalistiek - terreur - USA
