Joden boos om boos imago

België - De andere Belgen

Maandag 02 februari 2009 Door Carolus

De Joodse gemeenschap is boos op Man Bijt Hond. In het populaire journaaltoetje van de VRT werd afgelopen vrijdag namelijk de indruk gewekt als zou de Joodse gemeenschap — ssst! — nogal gauw boos zijn. Zo gauw boos zelfs dat de saters van Woestijnvis dan maar met een overzicht kwamen van de "mensen, instellingen en objecten" waarop de Joodse gemeenschap "nog niet" boos is.

Een bepaald boosaardige zet, meent de boze Claude Marinower, VLD-politicus van Joodse origine. Volgens hem berust het boze imago der Joden op vooroordelen en stereotypieën. Persoonlijk heeft hij bijvoorbeeld überhaupt geen lange tenen, aldus nog de informatieve liberaal.

Het jodenmopje van Man Bijt Hond kwam er nadat de Joodse gemeenschap zich eerder vorige week een beetje — ssst! — boos had gemaakt over uitspraken van — toegegeven, het is waar: de wel vaker nadrukkelijk irritante Bert Anciaux. In zak en as door de aanblik van al het leed in de wereld had de hooggevoelige Volksunie- Spirit- Vlaams-Progressieven- Sp.a-minister (en zoon van een Belgisch politicus, nvdr) het erop gewaagd het leed van de families van de dode en gewonde kinderen in Dendermonde te vergelijken met dat van de families van de honderden dode en gewonde kinderen in Gaza.

Nee. Natúúrlijk is er geen wezenlijk verschil tussen al dat leed. Acuut lijden heeft echt geen huidskleur en ook geen stamboom. Al zijn er krachtige sociaal-psychologische dynamieken die dat helemaal anders kunnen doen lijken. Die het zelfs kunnen doen lijken alsof leed dat wordt toegebracht door een volk dat zelf zozeer heeft geleden als de Joden boven iedere vergelijkbaarheid, boven ieder normbesef, boven ieder menselijk oordeel zou zijn verheven. En ook andersom, alsof het kleinste nieuwe lijden van zo'n volk voortdurend in het perspectief van al het oude zou moeten worden geplaatst om correct te worden ingeschat.

Maar dat lijkt dus toch allemaal alleen maar zo. Want eens de avond valt, is in het lijden iedereen vergelijkbaar en gelijk. Vraag maar na bij de lijdenden zelf. In Dendermonde, in Gaza, onder de Joden, maakt niet uit.

Wat een geluk toch trouwens dat Terzijde veel te onbelangrijk is om boos op te zijn. ;-)

Sjaloom!

België - Belgische politiek - euh - Gaza - Israël - Palestina

Reacties (2)

Toon/Verberg commentaar

...

Als de vergelijking zo terecht was waarom moest Anciaux zich dan in zeven bochten wringen om datgene dat hij bedoelde te ontkennen. Maar een soldaat die al het mogelijke doet om slachtoffers te vermijden vergelijken met een waanzinnige gedk die babies ombrengt is ziek. Ook de vergelijking van Desmet gaat niet op, de Palestijnse moeder kan zich temidden van haar verdriet afvragen waarom ze niet inging op de waarschuwingen om een omgeving die gebombardeerd zou worden te verlaten. Zijn stelling is beledigend voor de ouders van Dendermonde die hun kindjes toevertrouwden aan de veilige zorgen van het lieve opvangpersoneel en die niet gebruiktwerden als menselijk schild door terroristen. Dat personeel functioneerde zelf als schild om kindjes in bescherming te nemen. De reactie van Desmet in de Morgen is dus eveneens ziek. De Vlaamse pers zou eens een puntje kunnen zuigen aan de kwaliteitspers in israël. Er is vrijwel geen enkele redacteur die in Israël ook nog maar in aanmerking zou komen voor een job, reden onbekwaamheid en gebrek aan beroepsethiek. Daar ben ik boos om en ik ben niet-Joods. Je kan niet alles hebben in het leven.

huub Vos , 27 maart 2009, 16:24u.

...

persoonlijk vond ik dat een terechte vergelijking en de reacties fel overdreven. Belgische politici mogen zich blijkbaar niet uiten over wat er in de Gaza aan het gebeuren is. Het viel wel enorm hard op hoe snel ze afstand namen van een toch wel erg correcte bevinding van deheer Bert.

ali , 05 februari 2009, 11:02u.

Reageer

Naam

Email

Website

Reactie

kleiner | groter

Vervolgreacties e-mailen (voor geregistreerde gebruikers)

Verzenden Voorbeeldeken