Zondag 21 september 2008
Bart De Wever weet het. Geert Bourgeois weet het. In feite weet iedereen het. Zelfs Terzijde weet het. Het kartel van CD&V en N-VA gaat de komende dagen barsten. Niet België. Het kartel. Met of zonder nieuwe federale verkiezingen als schaamlapje.
De flamingant klinkende politieke constructie die vóór de verkiezingen van 10 juni 2007 zoveel goud waard leek, heeft tot op heden toch alleen nog maar een hoop gebakken lucht voortgebracht. Waardoor nota bene de politieke atmosfeer inmiddels zo vervuild is dat niemand de kleine N-VA nog ziet zitten.
Wat de kleine N-VA allemaal wil is niet haalbaar. Dat was duidelijk van bij het begin en het is het nog steeds. En dus is ook het kartel niet haalbaar, punt. Hoe fantastisch de stoere taal van weleer - Vlaaaaaaand'ren onafhankel-hik!" toen ook aansloeg. Het is ofwel binnen, ofwel buiten, maar niet de twee tegelijk.
Ach, het grote probleem met al dat flamingant getoeter van het kartel is natuurlijk een gebrek aan draagkracht, of beter nog een gebrek aan belangstelling. Landsgrenzen worden hertekend in barre tijden. Nieuwe staten ontstaan als antwoord op een crisissituatie. En die is er eigenlijk niet. Net als een jaar geleden hebben de Vlamingen het nog steeds te goed en veel te druk om massaal op straat te komen. Wat nochtans geen slecht idee zou zijn, mocht het erop aankomen om al die geweldige ideeën van de kleine N-VA te Brussel een beetje kracht bij te zetten, d.i. een beetje geloofwaardig en daadwerkelijk politiek relevant te maken.
Belgische politiek - taalstrijd
